آلمانی‌ها بالاخره فهمیدند که برای تسخیر دل مردم عادی باید جیبشان را هم نگاه کنند. فولکس‌واگن ID.2 که مدت‌ها بود مثل یک شبح در نمایشگاه‌های بین‌المللی خودنمایی می‌کرد، از همین هفته تحویل اولین مشتریانش در اروپا شد. و جالب‌تر اینکه راننده‌های معمولی نه منتقدهای خشک خودرو، دارند در شبکه‌های اجتماعی از آن تعریف‌های آب‌داری می‌کنند. راز ماجرا در چند عدد ساده نهفته است: قیمت پایه ۲۵ هزار یورو، برند خوشنام آلمانی، و یک طراحی که دل آدم را می‌برد.

ID.2 یک هاچ‌بک جمع‌وجور پنج‌نفره است که از نظر اندازه چیزی بین پولو و گلف قدیم جا می‌گیرد، ولی داخلش به لطف پلتفرم برقی MEB Entry جادارتر از چیزی است که از بیرون نشان می‌دهد. صندوق عقب ۴۴۰ لیتری یعنی چهار چمدان متوسط برای سفر آخر هفته به راحتی جا می‌شوند. طراحی بیرونی آن هم با الهام از گلف GTI کلاسیک شکل گرفته؛ چراغ‌های جلوی نازک، خط شانه صاف و ستون C قطور که حس نوستالژیک دلپذیری می‌دهد. انگار فولکس‌واگن خواسته بگوید: «بله برقی هستم ولی اصالت فولکس‌واگنی را دارم.»

از لحاظ فنی، یک موتور برقی ۲۲۶ اسب بخاری روی محور جلو نصب شده که شتاب صفر تا ۱۰۰ را در حدود ۷ ثانیه انجام می‌دهد. شاید عدد چندان هیجان‌انگیزی نباشد، ولی مصرف انرژی آن واقعا پایین است؛ نهایت پیمایش ۴۵۰ کیلومتر با شارژ کامل که در شهر به راحتی از ۵۰۰ کیلومتر هم عبور می‌کند. شارژ سریع ۱۲۵ کیلوواتی هم یعنی فقط ۲۰ دقیقه ایستادن کنار یک فست‌شارژر، باتری را از ۱۰ به ۸۰ درصد می‌رساند. یعنی همان زمانی که نان سنگک از تنور درمی‌آید، ماشین هم شارژ شده. راستش دیگر بهانه «ایستگاه شارژ نداریم» برای چنین ماشینی خیلی مسخره به نظر می‌رسد.

بازخورد خریداران اولیه واقعا مثبت بوده. بیشترشان از کیفیت سواری نرم، سکوت کابین و سیستم اطلاعات-سرگرمی روان می‌گویند. تنها نکته‌ای که منتقدان به آن اشاره کرده‌اند پلاستیک‌های نسبتا خشک داشبورد است که برای کاهش هزینه استفاده شده. اما بی‌انصافی است از یک خودروی ۲۵ هزار یورویی آلمانی توقع چوب گردو و چرم ناپا داشته باشیم. نکته جالب فرهنگی اینکه در آلمان به ID.2 لقب «ماشین نان‌خر» داده‌اند، چون آنقدر بی‌دردسر است که می‌توانی باهاش بروی صبحانه تازه بخری و برگردی بدون اینکه حتی یک یورو بنزین خرج کنی. این لقب بامزه به خوبی نشان می‌دهد که آینده برای چه قشری از مردم دارد نوشته می‌شود.