تاریخ انتشار : شنبه 8 مهر 1402 - 19:39
79 بازدید
کد خبر : 208891

نقد و بررسی “Saw X”: Tobin Bell Helms بهترین اثر در فرانچایز ترسناک در یک دهه اخیر

نقد و بررسی “Saw X”: Tobin Bell Helms بهترین اثر در فرانچایز ترسناک در یک دهه اخیر

  به گزارش بلو سابتایتل مرجع کامل دانلود زیرنویس و به نقل از برخورد دهنده تجربه تماشای هشت فیلم اول Saw بی شباهت به شخصیت مارپیچ چارلی دی در قسمت بدنام پپه سیلویا از فیلم It’s Always Sunny in Philadelphia نیست. اگر بخواهید از یک تکه ریسمان برای ردیابی سفری که اره منبت کاری اره

 

به گزارش بلو سابتایتل مرجع کامل دانلود زیرنویس و به نقل از برخورد دهنده تجربه تماشای هشت فیلم اول Saw بی شباهت به شخصیت مارپیچ چارلی دی در قسمت بدنام پپه سیلویا از فیلم It’s Always Sunny in Philadelphia نیست. اگر بخواهید از یک تکه ریسمان برای ردیابی سفری که اره منبت کاری اره مویی بدنام توبین بل در پیش می‌رود استفاده کنید، به سرعت در خودش گره می‌خورد و شما را ترک می‌کند که دیوانه‌وار سعی کنید آن را به چیزی تبدیل کنید که بتواند در کنار هم قرار بگیرد. حتی زمانی که او با مرگش روبرو شد، فیلم‌ها راهی پیدا کردند تا زمان و مکان خود را جمع کنند تا به نوعی او را به داستان بازگردانند، لعنت بر منطق! با هر بار ورود، این موضوع پیچیده‌تر و پیچیده‌تر می‌شد، زیرا کل فیلم‌ها در کنار فیلم‌های دیگر یا حتی قبل از آن اتفاق می‌افتند، بدون اینکه کاملاً مشخص باشد که این اتفاق تا پایان پایان می‌افتد. مدت‌هایی که این اختلاس پیش می‌رود، هر کدام را به تجربه‌ای تبدیل می‌کند که به طور فزاینده‌ای با حیرت از پیچش‌هایش تعریف می‌شود، زیرا مرگ وحشتناکی است.

Saw X، دهمین فیلمی که راه‌اندازی مجدد فراموش‌نشدنی که Spiral بود را نادیده می‌گیرد در حالی که بین فیلم‌های اول و دوم داستان اصلی اتفاق می‌افتد، اینگونه نیست. مطمئناً، آن سهم نسبتاً زیادی از کشتارهای خونین، گزینه‌های بصری مضحک فراوانی دارد که احساس می‌کنند دوربین در یک مخلوط‌کن پرتاب شده است، و یک بار دیگر یک عملکرد مرکزی قوی از بل. چیزی که آن را از بقیه جدا می کند این است که چقدر ساده است. تقریباً هیچ جهش زمانی وجود ندارد، جدای از فلاش بک هایی که حتی به صورت کارتونی توجه ما را به چیزهایی که لحظاتی قبل اتفاق افتاده اند برمی گرداند، و همه چیز به شکلی نسبتاً خطی انجام می شود. این باعث می‌شود که از برخی جهات هیجان‌انگیزتر و یکی از بهترین فیلم‌های فرنچایز از دو قسمت اول باشد. آیا با توجه به اینکه برخی از آن ها چقدر بد شده اند، این گفته بسیار زیاد است؟ احتمالاً نه، اما این تنها چیزی بود که با این فیلم می‌توان به آن امیدوار بود. این که در ساخت آن نسبتاً معمولی است کمی ناامیدکننده است، زیرا هیچ چیز نزدیک به هیجانات برخی از انتقال های دلخراش در گذشته فرنچایز وجود ندارد، اما هنوز هم عمر کافی برای نگه داشتن در کنار هم باقی مانده است. شخصیت ها در مقابل چشمان ما از هم جدا می شوند.

 

“Saw X” درباره چیست؟

این فیلم یک بار دیگر توسط کوین گروترت کارگردانی شد که پنج فیلم اول را تدوین کرد و در عین حال فیلم Saw VI و Saw ۳D را نیز کارگردانی کرد، این فیلم به دنبال جان کرامر (بل) است که در حال مبارزه با سرطان مغز است. اگرچه پزشکش می‌گوید که کار دیگری برای انجام دادن وجود ندارد و ماه‌ها به زندگی او فرصت دارد، اما وقتی از فرصتی برای درمان آزمایشی مطلع می‌شود که می‌تواند او را درمان کند، استراحت می‌کند. تنها نکته این است که آنها یک گروه زیرزمینی هستند که فقط بیماران را در خارج از مکزیکوسیتی می‌بینند. آنها می گویند این به این دلیل است که آنها مراقبت هایی را به مردم ارائه می دهند که “داروسازی بزرگ” آنها را نمی خواهد زیرا آنها دیگر هرگز مجبور به پرداخت هزینه دارو نیستند. جان، که از هر نوع راه حلی ناامید است، حتی اگر خیلی خوب به نظر برسد که درست نباشد، برای دریافت درمان به بیرون سفر می کند. هنگامی که او در نهایت متوجه می شود که این همه مزخرف است و راهی برای کلاهبرداری از مردم از پول آنها است، او تصمیم می گیرد همه کسانی را که او را فریب داده اند و آنها را تحت یک سری بازی های شکنجه در یکی از ساختمان های ملک منزوی مورد استفاده قرار داده اند، ردیابی کند.  

هیچ‌کدام از اینها اسپویلر نیستند، زیرا همه آن‌ها در تریلر توضیح داده شده‌اند، اما باید توجه داشت که برای ما بسیار طول می‌کشد تا همه اینها را در فضای باز بیان کنیم. در حالی که این فیلم در آستانه خسته‌کننده شدن قرار می‌گیرد، حتی زمانی که فیلم آن را با چهره‌ای مستقیم بازی می‌کند، چیزی طنز تاریک در آن وجود دارد. این واقعیت که کرامر، مغز متفکر قاتل که می‌توانست نقشه‌های ضد گلوله بسازد، به گونه‌ای که گویی نوعی خدایی است که می‌تواند همه چیز را ببیند، فریب چیزی که به وضوح یک کلاهبرداری است، خنده‌دار است. حتی در حالی که فیلم همه آشکارترین نشانه‌ها را فریاد می‌زند، او بیشتر و بیشتر درگیر خود می‌شود. همانطور که پیداست، حتی یک قاتل زنجیره‌ای پرکار با یک کد اخلاقی نادرست نیز می‌تواند توسط ترس به جای منطق هدایت شود. کنایه‌ای شاعرانه در این وجود دارد که فیلم هرگز به کاوش در عمق نزدیک نمی‌شود، اما آنقدر وجود دارد که استقرار گسترده پایه‌های داستانی لازم را بیش از هر موجود درستی سرگرم‌کننده کند. البته، این فقط پیش غذای غذای اصلی قتل است. اینجاست که بل واقعاً یک بار دیگر دندان هایش را در شخصیت نمادین فرو می برد. حتی زمانی که داستان به جای آشفتگی و آشفتگی، کمی ترسناک و ساختگی به نظر می رسد، او هرگز قدمی را از دست نمی دهد.

 

بل بهترین عروسک‌گردان برای «اره ایکس» است

جیگساو با صدای سنگریزه‌اش و جناس‌های دردناکی که انجام می‌دهد، هرگز به این اندازه احمق نبوده است، همانطور که بل هرگز متعهدتر از این نبوده است. همین فشار و کشش است که باعث می‌شود فیلم کار کند، زیرا فیلم هرگز بیش از حد به تماشاگر چشمک نمی‌زند. درعوض، این امر باعث می‌شود که بل مرکزیت بیشتری نسبت به مدتی قبل داشته باشد. تقریباً صحنه‌ای وجود ندارد که او در آن حضور نداشته باشد، زیرا او بیشتر از قبل به یک قهرمان تبدیل می‌شود. برخی از اینها زودباوری را تحت فشار قرار می دهد، با صحنه هایی از بازتاب احساسی احساس می شود که آنها تقریباً در حال تقلید از نسخه ساخاری تر این داستان هستند، اما عناصر اصلی هنوز کار می کنند. برای کسانی که به دنبال تله ها می آیند، آنها پیچیده تر هستند و در عوض باهوش تر هستند به گونه ای که احساس می کنند برای فرضیه مناسب هستند. البته، فراتر از منافق بودن، چیزهای زیادی وجود دارد که به نظر می‌رسد جیگساو می‌داند که مردم را برای مرگ آماده می‌کند، همانطور که اگر زمان نبود، اغلب موفق می‌شدند. واضح است که هیچ یک از اینها قرار نیست جدی گرفته شود و همه چیز فقط به این است که این منظره احمقانه چقدر می تواند وحشی شود.

از این نظر، Saw X کمی مهارتر و کنده شده است. این در نهایت هم یک موهبت و هم یک نفرین است، زیرا در آن پیچیده شده‌اید، زیرا در ابتدا پیش می‌رود و در پایان کمی احساس گرفتگی می‌کنید. اینکه همه چیز بدون جهش در زمان به جلو پیش برود، برای این فیلم منطقی است، زیرا اتاق تکان دادن کمتری با نقاط ثابت از قبل وجود داشت، اما هنوز احساس می‌شد که باید مایل به شکستن چیزها بود نه فقط استخوان‌های شخصیت‌ها. برخی از قسمت‌های شل عجیب و غریب وجود دارند که تا حد زیادی در انتها فراموش می‌شوند، اما زمانی که ضربه پایانی مانند یک خط پانچ عجیب و غریب بازی می‌کند تا ما را به بیرون بفرستد، این قابل بخشش است. آیا نسبت به ورودی‌های گذشته کمی شلوغ و به طرز سرگرم‌کننده‌ای آشفته‌تر است؟ کاملا. با این حال، بازگشت بل به عنوان این شخصیت هنوز هم زمانی که به او فضایی برای رها کردن داده می شود بسیار سرگرم کننده است. حتی با وجود اینکه زمان همیشه به نفع او نیست، او تقریباً از هر لحظه بهترین استفاده را می‌کند. 

برچسب ها :

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.